Krystyna Starczewska
- Opozycyjne działania środowisk edukacyjnych w czasach PRL-u zmierzające do uwolnienia oświaty od partyjnego dyktatu ideologicznego,
uzyskania autonomii szkół, możliwości zakładania szkół autorskich o własnych programach edukacyjnych i wychowawczych. Tworzenie grup
samokształceniowych w ramach Towarzystwa Kursów Naukowych.
- Negocjacje Zespołu Ekspertów Edukacyjnych NSZZ "Solidarność" z Ministerstwem Oświaty i Wychowania w 1980 roku. Postulaty
zwiększenia autonomii szkół, odideologizowania procesu edukacji i wychowania, odkłamania historii, prawa do tworzenia szkół
autorskich z własnym programem edukacyjnym i wychowawczym. Tekst programowy grupy ekspertów: "Szkoła jako środowisko wychowawcze".
- Działania konspiracyjnego Zespołu Oświaty Niezależnej w okresie stanu wojennego - praca nad programem szkoły niezależnej.
Organizowanie podziemnej działalności samokształceniowej. Działalność wydawnicza - pisma: "Tu Teraz" i "Edukacja i Dialog", Zeszyty
Edukacji Narodowej - ZEN-y jako materiały dla działających grup samokształceniowych.
- Organizowanie pierwszych niezależnych szkół niepublicznych od roku 1989. Doświadczenia twórców tych szkół w kształtowaniu własnych
programów edukacyjnych i wychowawczych, współpraca z rodzicami, ruch na rzecz innowacji pedagogicznych w tworzących się szkołach.
Najciekawsze przykłady.
- Powstawanie organizacji zrzeszających twórców szkół niepublicznych: Społeczne Towarzystwo Oświatowe, Krajowe Forum Oświaty
Niepublicznej, Stowarzyszenia Szkół Katolickich. Wymiana doświadczeń - wspólne konferencje, szkolenia.
- Rozwój szkolnictwa niepublicznego, jego rola w reformowaniu całego systemu edukacji w Polsce. Główne postulaty: autonomia szkoły,
rozwój współpracy z rodzicami, programy wychowawcze nastawione na krzewienie idei tolerancji, postaw obywatelskich, otwartości na
różnorodność. Innowacje pedagogiczne zmierzające do pogłębienia zainteresowań, samodzielności myślenia, postaw prospołecznych
uczniów.
- Sukcesy szkolnictwa niepublicznego w III RP.
- Zagrożenia dla szkół niepublicznych wynikające z tendencji lansowanych przez obecne władze oświatowe: centralizacja systemu
oświaty zagrażająca autonomii szkoły, ideologizacja szkoły zagrażająca ideom tolerancji i akceptacji różnorodności, wprowadzanie
obligatoryjnie autorytarnych metod wychowawczych sprzecznych z ideami wychowawczymi szkolnictwa niepublicznego, niechętny stosunek
władz oświatowych do wszelkiego typu innowacji pedagogicznych.
- Refleksja nad możliwością oddziaływania środowisk oświatowych, skupionych wokół idei autonomicznego szkolnictwa niepublicznego,
na całokształt systemu edukacji w Polsce. Próba diagnozy sytuacji w polskiej oświacie i możliwości działania w sprawach szczególnie
istotnych.
|
|
 |
|
